حسین شریعتمداری- كمیته خطر جاری ـ CPD یك مركز مطالعات استراتژیك در آمریكاست. بسیاری از اعضای این كمیته، ژنرالها و دیپلماتهای بازنشسته آمریكایی هستند كه با تكیه بر تجربیات خود خطرهای پیش روی آمریكا در نقاط مختلف جهان را پیشبینی كرده و در اختیار كاخ سفید قرار میدهند. این كمیته در اواسط سال 2006 طی گزارشی كه مارك پالمر آن را تهیه و تنظیم كرده بود، جمهوری اسلامی ایران را یك خطر جدی برای اهداف آمریكا در منطقه دانسته و از برپایی آشوبهای خیابانی به عنوان یك اهرم برای تضعیف نظام اسلامی ایران یاد كرده بود.
در این گزارش تأكید شده بود كه ساختار جمهوری اسلامی ایران به گونهای است كه برخلاف برخی از كشورهای آسیای میانه تغییر آن از طریق آشوبهای خیابانی امكانپذیر نیست. كمیته CPD در توضیح نظریه خود به دو عامل «گردش قدرت و مسئولیت با رأی مردم و در جریان انتخابات آزاد» و «پیوند عمیق دینی میان مردم ایران و نظام جمهوری اسلامی ایران» اشاره كرده و نتیجه میگیرد كه از اعتراضات نرم ـ بخوانید آشوبهای خیابانی- فقط میتوان تضعیف موقت نظام ایران و مشغول كردن آن به مسائل جانبی را انتظار داشت و با اجرای این «پروژه نرم»! امكان امتیاز گرفتن از جمهوری اسلامی ایران، مخصوصاً در معادلات سیاسی منطقه دور از انتظار نخواهد بود.
«مارك پالمر» در این گزارش از جای خالی سفارت آمریكا در ایران به یكی از اصلیترین دشواریهای پیش روی آمریكا یاد میكند و توضیح میدهد كه برنامهریزی برای اجرای این پروژه بدون حضور دیپلماتهای آمریكایی در ایران و تماس آسان آنها با «افراد و گروههای هدف به سختی امكانپذیر است» پالمر در گزارش CPD با ابراز تأسف از قطع رابطه ایران و آمریكا و تعطیلی سفارت آن كشور در ایران، از برپایی «دفتر حافظ منافع آمریكا در تهران» به عنوان یكی از راه كارهای ضروری یاد میكند كه مأموریت اصلی آن ایجاد ارتباط و تماس با افراد و گروههای هدف در ایران خواهد بود. این درخواست مدتی بعد از سوی دولت بوش و با واسطه سفارت سوئیس به ایران ارائه شد كه با مخالفت جمهوری اسلامی ایران روبهرو گردید.
انبوه اسناد به دست آمده از سفارت تسخیر شده آمریكا كه در بیش از 100 جلد كتاب منتشر شده است به وضوح نشان میدهد یكی از اصلیترین مأموریت دیپلماتهای آمریكایی مقیم ایران، ارتباط مستمر با افراد و گروههای همسو یا خریداری شده در داخل ایران به منظور توطئه چینی و آتش افروزی در كشورمان بوده است.
و اما، نه فقط شواهد و قرائن، بلكه اسناد غیرقابل انكار به دست آمده كمترین تردیدی باقی نمیگذارد كه «سفارت انگلیس» در ایران، دقیقاً در نقش سفارت تعطیل شده آمریكا ظاهر شده و مأموریت بر زمین مانده آمریكاییها را بر عهده گرفته است و سؤال از مسئولان محترم وزارت خارجه كشورمان این است كه اگر سفارت سابق آمریكا به علت تبدیل شدن به لانه جاسوسی قابل بستن و تعطیل شدن بوده است چرا سفارت انگلیس كه امروزه دقیقاً همان مأموریت را برعهده دارد، قابل تعطیل شدن نباشد؟!