ایشان مرد عاقلى محسوب مىشدند. به شدّت به امام عشق مىورزیدند و علاقهمند ایشان بودند. علاوه بر این، از بُن دندان به این انقلاب اعتقاد داشتند و براى همین هم بود كه آن هوش سرشار در خدمت انقلاب و امام به كار مىرفت. براى ایشان در درجهى اوّل، امام و انقلاب مطرح بود. رفاقتها، دوستیها، جبههها، باندها و گروه ها، هیچ مطرح نبود...
گفتوگو باحجت الاسلام و المسلمین محمدحسن رحیمیان
من در مصاحبههای مختلف، با ایمان راسخ گفتهام كه حاج احمد آقا پیرو قاطع و راستین راه امام بود. ایشان ابداً به خواست خود توجه نمیكرد. ما اصلاً امامی را كه حاج احمد آقا یا هر كس دیگری بخواهد مدیریت كند، قبول نداریم. اگر قرار بود امام را احمد آقا یا امثال ایشان بتوانند مدیریت كنند كه دیگر امام نبود و چنین موج عظیمی را نمیتوانست در دنیا راه بیندازد. این توهین به شخص امام و احمد آقاست و به این شكل فاتحه همه چیز خوانده میشود.
گفتگو بامرحوم آیتالله العظمی فاضل لنكرانی پیرامون حاج احمد آقا
در رابطه با مسئله نظام و ولایت فقیه، همان حساسیتى را كه خودِ امام نسبت به نظام و ولایت فقیه داشت، ایشان هم همان حساسیت را داشت، حالا یك وقت ممكن بود كه گاهى فرض كنید از بعضى از مسئولین ناراضى باشد و نسبت به بعضى از مسائل انتقاد داشته باشد، ولى وقتى كه مسئله اصل نظام و اصل ولایت فقیه مطرح بود، ایشان دیگر بىاختیار در مقابلش خاضع و خاشع بود. فلذا در وصیت نامه ایشان نسبت به فرزند ارشدش و فرزندانش همه وصیت كرد، كه مبادا تحلیلهاى مختلف شما را از نظام و ولایت فقیه منحرف كند،